تنگی دریچه میترال: قسمت چهارم:


.در ریه ها شواهد افزایش فشار ورید های ریوی وجود دارد جریان خون لوب های فوقانی توزیع یکنواخت تری دارند که منجر به برجستگی واضح عروق لوب فوقانی می شود افزایش فشار ورید های ریوی سبب ترانسو داسیون مایع به داخل بافت بینا بینی می شود تجمع مایع در دیواره های بین لوبولی سبب خطوطی در قاعده ریه می شود که تا پلور امتداد می یابند خطوط KERELYB ممکن است مایع بینا بینی به صورت حلقه ای دور عروقی یا دور برونشی دیده شود خطوط KERELY A با ترانسو داسیون مایع به فضای آلوئولر ادم ریوی آلوئولر مشاهده می گردد تغییرات فوق حاکی از فشار بالای دهلیز چپ به مدت طولانی است افزایش فشار شریان ریوی اغلب منجر به بزرگی شریان ریوی اصلی و شریان های ریوی راست و چپ می شود .
معمولا" سایه قلب نمایانگر بزرگی منتشر قلب نیست ولی دهلیز چپ همیشه بزرگ است در عکس رخ در خلف کناره دهلیز راست تراکمی دیده می شود (سایه دوگانه دهلیز ) .میان شریان ریوی اصلی و نوک بطن چپ و زائده دهلیز چپ به صورت برجستگی بر روی کناره چپ قلب مشاهده می شود و برونش اصلی چپ بالا زده می شود در رادیو گرافی نیمرخ قفسه سینه دهلیز چپ به سمت خلف برامده می شود در صورت افزایش فشار شریان ریوی بطن راست ممکن است بزرگ شود ترکیب بطن چپ با اندازه طبیعی بزرگی دهلیز چپ و احتقان وریدی ریه همواره MS را تدعی می کند گاهی در رادیو گرافی ساده کلسیفیکاسیون دریچه میترال مشاهده می شود.
بررسی های ازمایشگاهی
اکوکاردیوگرافی درتشخیص تنگی میترال:
اکوکاردیوگرافی مطمئن ترین روش تشخیص تنگی میترال است یافته های مشخص اکوکاردیوگرافی M-MODEکاهش شیب EF لت قدامی میترال حرکت لت خلفی به سمت قدام در طی دیاستول و اکوهای ضخیم و متراکم حاکی از کلسیفیکاسیون است با اکو دو بعدی می توان سطح مقطع دریچه را اندازه گرفت و با اکوی داپلر می توان گرادیان فشاری دریچه و فشار شریان ریوی را تخمین زد .
گرادیان حداکثر از میان دریچه میترال را می توان با استفاده از معادله برنولی و با داشتن سرعت حداکثر جریان خون دیاستولیک به بطن چپ اندازه گیری کرد به علاوه می توان با داپلر سطح مقطع دریچه میترال را با محاسبه نیمه عمر فشار سرعت میترال تعیین کرد .
ادامه دارد.....