free webpage counters نارسایی دریچه میترال قسمت سوم

نارسایی دریچه میترال: قسمت سوم:


این مقاله، قسمت سوم ازبحث نارسایی میترال ازکلینیک فوق تخصصی دکترهادی زاده(۵ و ۳۲۲۴۲۱۶۴ _ ۰۳۱ ) است.
در دارندگان دریچه های مصنوعی باید با آنتی بیوتیک از اندوکاردیت عفونی پیشگیری کرد . در مبتلایان به بیماری روماتیسمی قلب، ادامه پیشگیری با آنتی بیوتیک برای ممانعت از عود اندوكاردیت روماتیسمی ضروری است ونیز بیماران به درمان کافی با داروهای ضدانعقادی نیاز دارند.
در طی ۴ تا ۶ هفته اول پس از جراحی، پزشک و جراح قلب با همکاری هم بیمار را اداره می کنند و توجه خود را به تسکین ناراحتی های پس از عمل، تنظیم مجدد داروهای قلبی و استفاده از داروهای ضدانعقادی (اگر منعی وجود نداشته باشد) معطوف می کنند. افزایش فعالیت بیمار تدریجی خواهد بود و در اکثر موارد پس از ۴ تا ۶ هفته می تواند فعالیت کامل داشته باشد.
برای ارزیابی عملکرد دریچه و بطن، روشهای غیرتهاجمی متعددی موجود است. با فلوروسکوپی می توان نوسان غیرطبیعی پروتزهایی را که جدا شده اند، با محدویت مسدودکننده با شکستن بست دریچه
Bjork - Shiley را آشکار کرد.
اکو / سونوگرافی داپلر مفیدترین روش غیر تهاجمی است و اطلاعاتی را در مورد ننگی نارسایی دریچه، سطح مقطع دریچه، اندازه دهلیز، ارزیابی بیماری های دیگر دریچه، افزایش فشار خون ریوی، هیپرتروفی و عملکرد بطن چپ و ضخیم شدن با نجمع مایع در پریکارد میدهد. در اولین سرکشی پس از عمل، انجام اکو / داپلر ضروری است زیرا نتایج و اثرات عمل جراحی را ارزیابی می کند و در صورت بروز عوارض با بدتر شدن عملکرد دریچه، به عنوان پایه مقایسه قرار میگیرد. پس از آن در بیماران علامت دار هر وقت نیاز باشد و در بیماران بدون علامت هر ۲ تا ۵ سال انجام می گیرد.
درمان با داروهای ضد انعقادی تمامی دارندگان دریچه های مکانیکی نیاز به وارفارین دارند، حتی علیرغم مصرف وارفارین، خطر ترومبوآمبولی در این بیماران سالانه ۱ تا ۲ درصد است و بدون درمان با وارفارین خطر آن بیشتر می شود. تقریبا تمامی مطالعات نشان داده اند که دریچه های میترال مصنوعی بیشتر از آنورت مصنوعی با خطر آمبولی همراهند
دریچه های مکانیکی در تمامی دارندگان دریچه های مکانیکی وارفارین ضروری است و INR باید بین ۲ و ۳
/ ۵ نگه داشته شود. ممکن است اضافه کردن آسپیرین با دوز کم (۵۰ تا ۱۰۰ میلی گرم روزانه) به وارفارین، خطر ترومبوآمبولی را کمتر کند. نویسندگان بسیاری توصیه می کنند که اسپیرین به وارفارین اضافه شود مگر آن که منع مصرف داشته باشد. این ترکیب مخصوصا برای بیمارانی مفید است که زیر درمان با وارفارین دچار آمبولی شده اند و یا انعقاد پذیری شان افزایش یافته است، مهم آن است که خطر ترومبوآمبولی، به فاصله کوتاهی پس از تعویض در بچه افزایش می یابد.
دریچه های بیولوژیک (بافتی) از آنجایی که در سه ماهه اول پس از تعویض دریچه بیولوژیک، خطر ترومبوآمبولی زیاد است، درمان ضدانعقادی را با وارفارین شروع می کنند، خطر به ویژه در چند روز اول پس از عمل زیاد است و در عرض ۴۸ - ۲۴ ساعت باید درمان با هپارین شروع و aPTT بین ۸۰-۶۰ ثانیه نگه داشته شود تا هنگامی که با وارفارین، INR به
۲ - ۳ برسد. پس از ۳ ماه با دریچه بافتی می توان نظیر دریچه طبیعی قلب رفتار کرد و در دو سوم دارندگان دریچه های بیولوژیک می توان وارفارین را قطع کرد. وجود فیبریلاسیون دهلیزی یا کسر جهشی بطن چپ کمتر از ۳۰ درصد، به همراه دریچه بانکی از دلایلی هستند که باید تا آخر عمر از وارفارین استفاده شود.