free webpage counters مراقبت های خاص پس ازعمل جراحی قسمت هشتم

مراقبت های خاص پس ازعمل جراحی: قسمت هشتم



اولیگوری و نارسایی کلیه پس از عمل جراحی:
سبب شناسی پس از پای پس قلبی ریوی، بروز اختلال عملکرد کلیه پس از عمل جراحی تا حدود ۳۰ است ولی بروز نارسایی شدید کلیه که نیازمند دیالیز باشد ۱ تا ۵٪ است. جریان خون کلیه و فیلتراسیون گلومرولی در جریان بای پس ۲۵ تا ۷۵ درصد کاهش می یابد و در اولین روز پس از بای پس بهبودی نسبی حاصل می شود. چنین کاهشی در عملکرد کلیه مرتبط با انقباض شریان کلیوی، کاهش حرارت بدن و از بین رفتن جریان خون ضربانی است. با جریان خون غیر ضربانی، آنژیوتانسین II بالاتر است. در حالی که اختلال عملکرد کلیه را نمی توان به طور پیوسته مرتبط با فشار خون سیستمیک و میزان جریان خون پمپ در طی بای پس غیر ضربانی دانست، ارتباطی قطعی میان بروز اختلال عملکرد کلیه پس از بای پس و مدت بای پس وجود دارد. خطر ایجاد نارسایی کلیه پس از بای پس علاوه بر مدت بای پس به عملکرد زمینهای کلیه بیمار (که تحت تأثیر سن نیز هست) و وضعیت گردش خون در هنگام عمل و پس از آن بستگی دارد.
درمان سه داروی حفظ کننده کلیه وجود دارد که ممکن است برای جلوگیری از صدمه ایسکمیک به کلیه ها حین با بلافاصله پس از بای پس استفاده شود. مانیتول سین بای پس ممکن است صدمه ایسکمیک را تعدیل کند احتمالا توسط افزایش حجم و رفیق سازی خود). همچنین ممکن است با ایجاد دیورز اسموتیک مانع انسداد توبولر شود و رادیکال های آزاد را جمع آوری کند. به نظر می رسد فورزمايد اگر هنگام بای پس داده شود جریان خون کلیه را بهبود بخشد. پس از عمل ممکن است مصرف دوپامین با دوز کم، جریان خون کلبه و برونده ادراری را حفظ نماید. پس از ایجاد نارسایی کلیه به نظر نمی رسد هیچ یک از داروهای فوق مؤثر باشند. دوز بالایی از فورزماید (۳۰۰-۲۰۰ میلیگرم) را می توان آزمود، ولی اگر پاسخ نداد نباید تکرار شود. همین طور دوز منفردی از مانیتول (۲۵- ۱۲ / ۵ گرم) با یا بدون فورزماید را می توان امتحان کرد ولی اگر نتیجه نداد نباید تکرار کرد.

ادامه دارد......